Pomimo upływu czasu, do dziś jeszcze wiele elementów budynku daje wyobrażenie o standardzie pracy, jaki zapewnili sobie dawni partyjni notable.
Od lat pięćdziesiątych do dnia dzisiejszego w niezmienionym kształcie zachowała się sala na V piętrze, która w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych była salą posiedzeń plenarnych KC PZPR. Oryginalny stół prezydialny, pamiętający jeszcze Bolesława Bieruta, dziś służy maklerom Warszawskiej Giełdy Towarowej. Prawie niezmieniony od 1952 roku wygląd zachowała również przestronna stołówka.
Obie sale konferencyjne na pierwszym piętrze, zajmujące przestrzeń pierwszego gabinetu I Sekretarzy, do dzisiaj wyposażone są w oryginalne, pieczołowicie konserwowane krzesła i imponujące w swych rozmiarach i kunszcie wykonania stoły konferencyjne. Drewnianą, intarsjowaną posadzkę pokrywają, tkane na specjalne zamówienie KC, dywany z Kowar.
Opuszczając gmach KC PZPR partyjni dygnitarze pozostawili po sobie trochę pamiątek stanowiących szczególne świadectwo minionej epoki. Piwnice Białego Domu kryją do dziś opasłe roczniki „Trybuny Ludu”, „O Trwały Pokój i Demokrację Ludową”, „Chłopskiej Drogi”, „Robotnika”. Są tu i takie skarby ; jak dziesiątki fotografii Pierwszych Sekretarzy, zamknięte na cztery spusty tajemnicze szafy pancerne, do których klucze dawno poginęły czy wreszcie imponujących rozmiarów popiersie Lenina, wystawiane w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki podczas kolejnych Zjazdów PZPR...